Hoe heeft de popmuziek jazz geïnterpreteerd en geïncorporeerd?
We kijken vanuit de popwereld.

Rock-'n-roll is in Europa in eerste instantie klassengebonden. Hoger opgeleide jongeren bleven bij jazz. (Charlie Parker, Chet Baker)
Rond 1965 nam popmuziek de plaats in van jazz.
In de popwereld gelden andere normen en waarden:

Een associatie met jazz had een positieve connotatie

De eerste (?) rock-'n-rollopname is eigenlijk een jazzopname, Blues Part 2
- eerste niet commercieel uitgebrachte live-opname
- muzikanten beïnvloeden de aanstaande muzikale revolutie
- solo zette de toon voor de dansmuziek van jaren 40 en 50 waarop de rock-'n-roll direct teruggreep

De Jazzwet = doe het zelf = live performance primair
Popmuziek = plaatopname heeft een andere, zelfs hogere status De trend werd hier gezet door de Beatles die vanaf 1966 niet meer live optraden. (Sgt Pepper), vanaf toen werd er meer muzikaal geëxperimenteerd en kwamen ook meer serieuze teksten.

De clubs in Londen waren belangrijke uitvalsbases

In 1964 brak in Engeland de pop definitief door. In de jazz werd vastgehouden aan de sound van het akoestische instrumentarium van de Bop. In de pop werdt met technologische snufjes steeds een andere sound gevonden.
Jazz bleef "beschaafd" en werd als Kunst beschouwd. Pop werd geassocieerd met keiharde commercie.

In de 70er jaren emancipeert de pop zich over de rug van de jazz. Een groep als Soft Machine mengde pop met "serieuze" muziek als jazz è Jazzrock, ook fusion. Virtuositeit en een instumentale melodielijn zijn kenmerken. Echt scoren deden deze uitvoeringen niet. Herbie Hancock scoorde wel met de electro-sound.

De 80er jaren werden gedomineerd door de kille synthesizerpop. Punk was daar een reactie op, maar ook de jazzobeweging. Initiatiefnemers Vic Godard & the Subway Sekt maakten nieuwe "jazzstandards". Al snel waren meer R&B uit de jaren 40 en Soul uit de jaren 60 inspiratiebron.
De muziek werd gelardeerd met Zuid-Amerikaanse ritmes (Matt Bianco, Sade). Louterend effekt: Jazz mocht weer!
Voorbeeld: Sting, oorspronkelijk een jazzmuzikant.

Eind 80, begin 90er jaren ontstond de Rap en de jazzdansè improvisatie en dansbaarheid Gerenommeerde jazzmusici als Courtney Pine en Marsalis wagen zich aan de cross-over van jazz met hiphop (zonder rap).

Vier thema's die jazz met pop verbinden:

1. Het begrip vrijheid
   Van Morrisson past het begrip freejazz toe als in vrijheid om te doen, als op Astral weeks het gebruik van violen, dan zowel in pop als in jazz taboe
2. De sound van blazers
   Blazers geven een associatie met jazz bijv op Moondance van Van Morrison en bij de muziek van Blood Sweat and Tears en Chicago
3. Soleren
   Door het gebruik van solo's, Doors, Jimmy Hendrix kwam pop steeds dichter bij de jazz te liggen Dit culmineerde in de jaren 70 in het genre jazzrock (reactie was de punk die de solo niet nodig had/ vermeed)
4. Latin ritme
   Met name door de film Orfeo Negro kwam de bossanova (sambajazz) op, een combinatie van latin ritme met cool jazz, voorbeelden Sergio Mendez en Astrid Gilberto. In de jaren 80, toen de techniek domineerde werd de bossanova herondekt.

De uitwisseling van jazzmusici en popmusici die beiden zijn geschoold in hun traditie is in de 90er jaren pas goed op gang gekomen.