ARGUMENTATIE EN OPENBAAR BESTUUR

Inductie

• Alle As (of x procent van hen) die we tot nu toe hebben waargenomen zijn Bs
• Dus: waarschijnlijk zijn alle As (of x procent van hen) Bs

Voornaamste toepassingen: voorspellen en verklaren
Sterke en zwakke inducties. Gradaties van inductieve deugdelijkheid

Een redenering is inductief wanneer haar premissen en conclusie bestaan uit empirische uitspraken, waarin de conclusie niet deductief valt af te leiden en de gevolgtrekking is gebaseerd op de veronderstelling dat waargenomen regelmatigheden blijven bestaan.

Inductief beginsel: de werkelijkheid kent een zekere regelmatigheid

Inductieve conclusies zijn altijd extrapolerend. Van het bijzondere naar het algemene

Sterkte van de redering is recht evenredig met het aantal bijzondere gevallen die worden waargenomen en omgekeerd evenredig met de mate van extrapolatie

Drie stappen van een inductieve redenering

1. de constatering dat een bepaalde regelmaat bestaat
2. de aanname dat de regelmatigheid blijft bestaan
3. de verwachting dat de regelmatigheid ook van toepassing is op het verschijnsel waarover de conclusie zich uitspreekt

Beoordelingsvragen:

1. Bestaat er inderdaad een regelmatigheid?
2. Is er een voldoende aantal gevallen waargenomen?
3. Is het aantal waarnemingen dermate gevarieerd dat de waargenomen gevallen representatief geacht mogen worden voor de doelpopulatie?
4. Kan het geprojecteerde kenmerk inderdaad aan de doelpopulatie worden toegeschreven, op grond van de geconstateerde regelmaat?

Een redenering als geheel wordt sterker als:

• de premissen worden versterkt (principe van directe variatie)
• de conclusie wordt afgezwakt (principe van inverse variatie)
• de kans op een bepaald voorbehoud afneemt (principe van onwaarschijnlijke voorbehouden)

Indien een redenering een keten van inductief en deductief bevat, dan oordelen op inductie (de zwakste schakel)

De kracht van ondergeschikte of subredeneringen moeten worden vastgesteld door het product van de kansen te berekenen.

Transformatie van inductie naar deductie Universele generalisaties in de wetenschappen

• Alle As die we tot nu toe hebben waargenomen, zijn Bs
• Dus: waarschijnlijk zijn alle As ook Bs.

Samenhang of oorzaak?

Twee verschijnselen hangen samen, of correleren, wanneer het optreden van het ene verschijnsel altijd of meestal gepaard gaat met het optreden of een verandering van het andere verschijnsel. Een oorzakelijk verband is een bijzonder geval van correlatie; de situatie waarin een verschijnsel betrokken is bij de productie van een ander verschijnsel.

Drogreden van de verkeerde oorzaak post hoc ergo propter hoc (causale samenhang verkeerd)

Vier mogelijkheden van correlatie:

1. De correlatie ontstaat doordat X een bijdrage levert aan de totstandkoming van Y
2. De correlatie ontstaat doordat Y een bijdrage levert aan de totstandkoming van X
3. De correlatie ontstaat door een derde factor die de oorzaak is van X en Y
4. De correlatie is niet causaal, maar logisch

Redenering ter voorspelling

Algemene vorm: A leidt (over het algemeen) tot B A leidt tot B
A_i is het geval A_i is waarschijnlijk
Ergo: B_i is (waarschijnlijk) het geval Ergo: B_i is waarschijnlijk

Voorwaardelijke voorspelling: A leidt over het algemeen tot B
Ergo als A_i, dan waarschijnlijk B_i

Evaluatievragen:

1. Zijn er redenen om aan A_i te twijfelen?
2. Is A_i een duidelijk geval van A?
3. Is oorzaak (of regelmaat of teken) A i.h.a. voldoende om gevolg B zeker of waarschijnlijk te achten?
4. Is het verband tussen A en B voldoende vaak in eerdere gevallen waargenomen?
5. Zijn er gevallen bekend waarin A niet tot B leidde?
6. Zijn er in het algemeen omstandigheden denkbaar of waarschijnlijk waaronder A niet tot B leidt?
7. Is het verband tussen A eb B aannemelijk op grond van algemenere verbanden?
8. Zijn er in dit concrete geval nog omstandigheden die de kans op B_i verkleinen of vergroten?
9. Is de in de conclusie uitgedrukte waarschijnlijkheid of zekerheid in overeenstemming met vraag 1 t/m 4?

Redenering ter verklaring

Van gevolg naar oorzaak: B_i is het geval

A leidt (over het algemeen) tot BErgo: A_i is waarschijnlijk het geval

Tekenredenering: A_i is het geval
A is een teken van B
Ergo: B_i is (waarschijnlijk) het geval

Gebruikt voor Interpretaties van menselijk gedrag

Evaluatie:

1. Zijn er redenen om aan B_i te twijfelen?
2. Is B_i duidelijk een geval van B?
3. Is het optreden van B in het algemeen voldoende om A waarschijnlijk te achten?
4. Is het verband tussen A en B voldoende vaak waargenomen?
5. Zijn er gevallen bekend waarin B zonder A optreedt?
6. Zijn er omstandigheden denkbaar of waarschijnlijk waaronder B zonder A optreedt?
7. Is het verband tussen A en B aannemelijk op grond van algemenere verbanden?
8. Zijn er tekens die een andere richting op wijzen?
9. Treden andere effecten op tekens, die men op grond van A zou mogen verwachten, inderdaad op?
10. Zijn er alternatieve verklaringen voor B_i waaraan een grotere aannemelijkheid kan worden toegekend?
11. Is de in de conclusie uitgedrukte waarschijnlijkheid in overeenstemming met het antw. op vraag 1 t/m 6?

Van samenhang naar causaal verband A_i is het geval
B_i is het geval
A leidt (meestal) tot B
Ergo: B_i is waarschijnlijk het gevolg van A_i

Evaluatie:

1. Zijn er redenen om aan A_i te twijfelen?
2. Zijn er redenen om aan B_i te twijfelen?
3. Is A een noodzakelijke verklaring voor B?
4. Is A een voldoende voorwaarde voor B?
5. Is A een veel voorkomende oorzaak van B?
6. Zijn er gevallen bekend waarin B zonder A, of A zonder B optreedt?
7. Zijn er omstandigheden denkbaar waarin A en B tegelijkertijd maar onafhankelijk van elkaar optreden?
8. Is het verband tussen A en B aannemelijk op grond van algemenere verbanden?
9. Is de in de conclusie uitgedrukte waarschijnlijkheid in overeenstemming met het antw. op vraag 1 t/m 4?

Drogredenen bij voorspellen en verklaren

• Ambiguïteitsdrogreden: Het verwarren van noodzakelijke en voldoende voorwaarde
• Ignoratio elenchi: Wanneer de conclusie stelliger is dan de premissen
• Drogreden van divisie: conclusie over een individu op basis van gegevens over de groep
• Drogreden van de verhaaste generalisatie: Deze doet zich voor wanneer

1. Iemand A,B en C presenteert als voldoende steun voor conclusie D
2. A,B en C gezamenlijk onvoldoende steun opleveren voor D omdat:
   • ze geen gegevens opleveren die voldoende systematisch zijn verzameld
   • ze geen voldoende steekproef bieden van de verschillende soorten gegevens
   • ze de mogelijke aanwezigheid negeren van tegengestelde gegevens door gegevens achter te houden

Tegengesteld is het immuniseren tegen kritiek (= alle uitspraken te voorzichtig kwalificeren)

• Drogreden van de verkeerde oorzaak (hoc ergo propter hoc)
• Verwarren van oorzaak en gevolg

redeneer procedure	soort conclusie	mate van zekerheid	functie	geldige redeneervorm
inductie	empirisch	waarschijnlijk	voorspellen	inductieve generalisatie: van oorzaak naar gevolg
			verklaren	van gevolg naar oorzaak
				tekenredenering
				van samenhang naar causaal verband